HOW TO BECOME A PHOTOGRAPHER

Hej!

W dzisiejszym poście chciałabym Wam przybliżyć historię fotografii, a dlatego że będzie nowy cykl na moim blogu, raz w miesiącu, w którym będziecie mogli zaczerpnąć trochę wiedzy teoretycznej. Mam nadzieję, że taka forma postów się Wam spodoba. Życzę Wam miłego wieczoru i do jutra !

Wprowadzenie, początek, narodziny fotografii

Od czasu wynalezienia fotografii w 1839 roku kwestia jej tożsamości i statusu jako medium rozpatrywana była nie tyle w odniesieniu do rodowodu technologicznego, ile do jej związków ze sztuką. Dla społeczeństwa symbolicznie podzielonego na dbających o rozwój intelektualny i ćwiczących wyobraźnię „gentlemanów” oraz na „operatorów” – których fizyczna praca wykonywana była mechanicznie i nie wymagała myślenia – urządzenie wykonujące zdjęcie stanowiło wyzwanie i burzyło zastany porządek.
Uprawianie fotografii, czy to amatorskie, czy w celach zarobkowych, przeżyło prawdziwy rozkwit w połowie lat 50.XIX wieku. Tworzenie papierowych odbitek zostało pozbawione ograniczeń wynikających z praw autorskich do metod. Popularne stały się dwa nowe typy fotografii – fotografia stereoskopowa i carte de visite. Technika stereoskopii polegała na wykonaniu dwóch zdjęć tego samego obiektu z niewielkim przesunięciem punktu widzenia. Naklejone obok siebie na jedną kartę i oglądane przez specjalne okulary (stereoskop) dawały złudzenie obrazu trójwymiarowego. Wykonane w ten sposób fotografie miewały charakter edukacyjny, ale zazwyczaj głównym założeniem wykonującego zdjęcie było stworzenie czysto wizualnego, a nawet wywołanie u oglądających dreszczu emocji. Carte de visite (zazwyczaj 6×9 cm) przedstawiające pełną sylwetkę portretowanego i koncentrujące się raczej na jego stroju niż rysach twarzy.
Osobą najczęściej związaną z popularyzacją fotografii artystycznej był wówczas Alfred Stieglitz (1864-1946), nowojorczyk blisko związany z Europą. Wystąpiwszy z miejscowego Camera Club, Stieglitz założył własne stowarzyszenie, Foto-Secesja. Był również redaktorem naczelnym pisma „Camera Work”, w którym publikowane były prace stanowiące najważniejsze osiągnięcia światowej fotografii artystycznej, w tym jego własne.

1

Zdjęcie powyżej zostało wykonane przez francuskiego wynalazcę Josepha Nicephore’a (1765-18330 w roku 1826 lub 1827. Widok z okna w Le Gras jest najwcześniejszą zachowaną fotografią. Zdjęcie to zostało ujawnione światu w roku 1839. Wiele z elementów, które złożyły się na jego powstanie, znanych było już wcześniej. Zasady działania camery obscury opisał w IV wieku przed nasza erą Arystoteles: światło wpadające z zewnątrz przez niewielki utwór do zaciemnionego pomieszczenia rzuca odwrócony obraz tego, co znajduje się na zewnątrz na powierzchnię taką jak ściana czy ekran. W połowie XVI wieku otwór w ścianie został zastąpiony przez obiektyw, co pozwoliło uzyskać wyraźniejszy obraz. W XVII wieku rozmiar camery obscury został zredukowany do wielkości skrzynki. W XVIII wieku artyści powszechnie posługiwali się tym narzędziem, by kopiować pochodzące z natury obrazy.

2

Po latach eksperymentowania Luis-Jacques-Mande Daguerre (1787-1851) w końcu utrwalił obraz uzyskany za pomocą camery obscury. Jego pierwszymi osiągnięciami były martwe natury, szybko jednak zaczął tworzyć obrazy wykraczające poza zwyczajne przedstawienia architektury o stanowiące zapis życia. W okresie mniej więcej między 24 kwietnia a 4 maja 1838 roku Daguerre zamontował aparat w wyższej części okna swojego domu przy Rue de Marais 5 i wykonał pierwsze zdjęcie, na którym zobaczyć można było postacie ludzkie. Tego poranka ruchliwą ulicę przemierzały powozy, konie i ludzie, ale długi czas naświetlania w połączeniu z ich pośpiechem, przemienił ich w  niewidzialne duchy. Zdarzyło się jednak, że troska o wygląd butów zatrzymała pewnego mężczyznę wraz z pucybutem w jednym miejscu na czas długi na tyle, by mogli przejść do historii.

I jak? Mam nadzieję, że w miarę krótko i że się Wam podobało !